Hoe I'M ME begon bij mijn tante uit Australië

Tijdens mijn verlof na de geboorte van mijn derde dochter zat ik met mijn tante aan tafel, zij was net in Nederland, en ik vertelde haar dat ik graag met sieraden wilde gaan werken. Geen vaag idee, ik wist het al een tijdje, maar het hardop uitspreken tegen haar maakte het ineens concreet. Diezelfde week maakten zij en ik samen een plan.

Mijn tante heet Preyas, en zij werkt al achttien jaar samen met veel van de juweliers in Jaipur. Zij was het die mij met hen in contact bracht, de mensen die nu nog steeds mijn sieraden maken.

Hoe het begon

Na dat gesprek ben ik zelf aan de slag gegaan: een website bouwen, uitzoeken hoe een webshop werkt, en ondertussen leren van alles wat Preyas me kon vertellen over de juweliers waarmee ze al zo lang samenwerkte. Zij kende de mensen, kende de kwaliteit, en wist precies bij wie ik moest zijn voor wat ik voor ogen had.

Dat maakte het verschil. Ik begon niet bij nul met onbekende leveranciers, ik begon met relaties die er al waren, opgebouwd door iemand die ik volledig vertrouwde.

Twee bedrijven, een andere richting

Preyas verkoopt haar sieraden in Australië vooral via wholesale, aan andere verkopers dus, en minder rechtstreeks aan particulieren. Ik koos een andere weg: vooral verkopen via mijn eigen webshop, rechtstreeks aan de vrouw die het sieraad uiteindelijk draagt. Dezelfde kwaliteit sieraden van dezelfde juweliers, maar een ander soort bedrijf.

Ik vind dat wel mooi om te benoemen. Zij en ik deden het niet precies hetzelfde, en dat hoefde ook niet. Haar ervaring gaf mij een vliegende start, maar de keuzes daarna waren aan mij.

Een band die verder gaat dan sieraden

Preyas en ik schelen precies vijfentwintig jaar, en delen zelfs onze geboortedatum. Ze woont ver weg, in Australië, maar het contact tussen ons is er heel regelmatig. Dat gaat over de juweliers en onze bedrijven, maar minstens zo vaak over mijn dochters, voor wie ze een soort surrogaatoma is geworden.

De laatste jaren probeert ze ieder jaar een keer naar Nederland te komen. De afgelopen twee keer viel dat toevallig samen met een markt waar ik stond. Dan staat ze daar gewoon naast me, helpt met klanten, vertelt over de stenen, alsof ze dat altijd al deed. Dat was allebei de keren heel leuk om samen te doen, en precies het bewijs dat die tafel, al die jaren geleden, meer in gang heeft gezet dan een plan alleen.

Heb jij ook iemand die je op die manier op weg hielp, met een introductie, een gesprek, of gewoon door te geloven dat het kon? Ik ben benieuwd!

Liefs, Imme